Tradycyjne wykorzystanie lukrecji

Medyczne zastosowanie lukrecji liczy już ponad 3000 lat. Wspomina się o niej w asyryjskich notatkach, egipskich papirusach i chińskich zielnikach. Hipokrates przepisywał lukrecję na katar, astmę i inne choroby układu oddechowego. Nazywał tę roślinę „słodkim korzeniem” – glukos riza, a stąd wywodzi się nazwa łacińska lukrecji – Glycyrrhiza.

Dioskurides zalecał sok z korzenia lukrecji do leczenia gorączki, afty jamy ustnej oraz zaburzeń układu trawienia czy oddechowego. Niemiecki zielarz Bingen używał rośliny do leczenia chorób żołądka i serca.

Wywar z korzenia lukrecji często stosowany jest jako środek przeciwkaszlowy, łagodzący ból gardła oraz wrzody żołądka. Lukrecja jest zwykle przepisywana w przypadkach niewydolności jajników, astmy alergicznej, artretyzmu oraz niewydolności nerek.

Zewnętrznie stosuje się ją do leczenia wrzodów, zapalenia jamy ustnej, zapalenia języka, zapalenia powiek oraz pielęgnacyjne jako kosmetyki do skóry wrażliwej. Lukrecja jest również powszechnie stosowana jako przyprawa oraz substancja słodząca w recepturach farmaceutycznych. Używa się jej do przyprawiania piwa, tytoniu i wyrobów cukierniczych. Dodaje się ją do gum do żucia, czekolad, mieszanek tytoniowych, piwa (do jego spieniania) itd. Pulpa korzeniowa dodawana jest do pasty papierniczej.

Jednak ze względu na ostatnie trendy kosmetyczne, czyli wykorzystywanie naturalnych składników stosuje się ją do tworzenia licznych wyrobów kosmetycznych takich jak kosmetyki do skóry wrażliwej lub kosmetyki do skóry suchej

You may also like...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *